Geschreven op 14 december 2025.

• Publicatiedatum: 14-12-2025
• Intro foto:
• Intro tekst: Een persoonlijk verhaal over rouw, het lichaam en de adem als zachte gids
• Artikeltekst:

  Rouw raakt ons allemaal vroeg of laat. Soms na het verlies van een dierbare, soms bij het loslaten van een relatie, gezondheid of toekomstbeeld. Wat het ook is: rouw leeft niet alleen in je gedachten, maar ook in je lichaam. In dit artikel deel ik mijn persoonlijke ervaring met het verlies van mijn zus, en hoe ademwerk mij hielp om het verdriet niet op te lossen, maar wél te dragen.

  Rouw komt niet met een handleiding. Ze dient zich aan op haar eigen momenten, in haar eigen tempo. Soms luid en allesoverheersend, soms stil op de achtergrond. Toen ik mijn zus verloor, dacht ik lange tijd dat ik het verlies een plek had gegeven. Ik functioneerde, ging door met mijn leven en deed wat nodig was.

  Pas veel later ontdekte ik dat rouw zich niet laat afronden. Wat ik met mijn hoofd had begrepen, bleek mijn lichaam nog lang met zich mee te dragen. En juist daar, in mijn lijf, werd mijn adem een zachte maar krachtige gids.

  Rouw leeft niet alleen in je hoofd

  Rouw raakt je hele systeem. Ze nestelt zich in je spieren, je ademhaling, je energie. In een lichaam dat gespannen blijft. In vermoeidheid die niet zomaar verdwijnt. In een zenuwstelsel dat alert blijft, ook als de buitenwereld alweer doordraait.

  Bij mij uitte dat zich vooral in doorgaan. Mijn wilskracht werd mijn houvast. Van buiten leek het alsof ik het leven weer had opgepakt, maar van binnen hield ik veel vast. Verdriet, afschuw en boosheid waren er wel, maar kregen weinig ruimte. Niet omdat ik ze niet wilde voelen, maar omdat ze te groot leken om toe te laten.

  Rouw vraagt geen oplossing. Ze vraagt ruimte. En die ruimte vond ik niet door te analyseren, maar door te ademen.

  Wat rouw doet met je adem

  Bij verlies schiet het lichaam vaak in een langdurige staat van stress. De adem wordt hoger, sneller of juist ingehouden. Het zenuwstelsel blijft op scherp staan, alsof het gevaar nog niet geweken is. Dat is geen zwakte, maar een natuurlijke reactie van het lichaam.

  Daarom is praten of begrijpen soms niet genoeg. Je kunt rationeel weten wat er is gebeurd, maar zolang je lichaam het verlies nog vasthoudt, blijft rouw zich aandienen. Soms onverwacht, via een herinnering, een geur of een moment van stilte.

  Ademwerk biedt dan een zachte ingang. Niet om het verdriet weg te maken, maar om er veilig bij te kunnen blijven.

  Hoe ademwerk mij ondersteunde in mijn rouw

  Toen ik bewust met ademwerk begon, en later met verbonden ademhaling, kwam ik op lagen waar ik met mijn hoofd nooit bij was gekomen. Mijn adem bracht me terug in mijn lichaam, naar plekken waar emoties al die tijd lagen opgeslagen.

  Zonder te forceren, maar met zachtheid en tijd, begon er iets te verschuiven. Verdriet mocht er zijn. Boosheid kreeg ruimte. Wat zo lang was vastgehouden, mocht langzaam loskomen. Niet alles tegelijk, maar in behapbare stukken.

  Wat me raakte, was hoe wijs het lichaam hierin is. Emoties kwamen vaak in golven. Ze bouwden zich op en ebden ook weer weg. Precies in een tempo dat draaglijk was.

  Ademwerk hielp me voelen, zonder overspoeld te raken.

  Wat ik nu ook bij anderen zie

  Wat ik in mijn eigen proces heb ervaren, zie ik nu ook terug bij de mensen die ik begeleid:

  Door te ademen ontstaat contact met het gevoel

  Door te voelen kan vastgezette energie weer gaan stromen

  En wanneer die stroom op gang komt, ontstaat er ruimte

  Ademruimte. Levensruimte.

  Rouw verdwijnt niet. Maar ze wordt zachter wanneer je haar niet langer hoeft vast te zetten in je lijf.

  Wat ademwerk kan betekenen bij rouw

  Ademwerk werkt niet alleen op gevoelsniveau, maar ook aantoonbaar via het lichaam en het zenuwstelsel. Dat maakt het juist zo geschikt bij rouw, waarbij het systeem vaak langdurig ontregeld is. 

  Invloed op het zenuwstelsel

  Langzame, bewuste ademhaling – en met name een verlengde uitademing – stimuleert de nervus vagus. Deze belangrijke zenuw is onderdeel van het parasympathische zenuwstelsel, ook wel het rust- en herstelsysteem genoemd. Activatie hiervan zorgt onder andere voor:

  verlaging van hartslag en bloeddruk

  vermindering van stresshormonen zoals cortisol

  een gevoel van veiligheid en ontspanning in het lichaam

  Bij rouw staat het zenuwstelsel vaak langdurig in een staat van waakzaamheid. Ademwerk helpt het lichaam om geleidelijk terug te schakelen naar herstel.

  Regulatie van emoties

  Onderzoek laat zien dat ademhaling direct invloed heeft op hersengebieden die betrokken zijn bij emotieregulatie, zoals de amygdala en de prefrontale cortex. Door bewust te ademen ontstaat er meer ruimte tussen prikkel en reactie. Emoties worden daardoor voelbaar, maar minder overweldigend.

  Dit verklaart waarom ademwerk kan helpen om verdriet, boosheid of angst toe te laten zonder erin te verdwijnen.

  Ontladen van opgeslagen spanning

  Stress en emotionele pijn worden niet alleen mentaal opgeslagen, maar ook lichamelijk – in spieren, bindweefsel en ademhalingspatronen. Lichaamsgericht ademwerk kan helpen om deze vastgezette spanning geleidelijk los te laten. Dit gebeurt vaak via lichamelijke sensaties (zoals warmte, trilling of ontspanning) en tijdelijke emotionele ontlading.

  Herstel van lichaamsbewustzijn

  Rouw kan leiden tot vervreemding van het lichaam: je ‘zit vooral in je hoofd’ of voelt juist weinig. Ademwerk vergroot de interoceptie – het vermogen om signalen van binnenuit waar te nemen. Dit is een belangrijke factor in emotionele veerkracht en zelfregulatie.

  Samen zorgen deze effecten ervoor dat rouw niet wordt opgelost, maar wél beter gedragen kan worden. Het is geen quick fix. En dat hoeft het ook niet te zijn. Rouw volgt haar eigen ritme.

  Onderbouwing uit onderzoek en klinische praktijk:

  De werking van ademhaling op het zenuwstelsel en emotieregulatie wordt onder andere beschreven binnen de psychofysiologie en traumawetenschap. Denk aan onderzoek naar hartslagvariabiliteit (HRV) en vagale tonus (o.a. Porges, Thayer & Lane), studies naar ademhaling en stressreductie, en inzichten uit lichaamsgerichte traumatherapie (zoals somatic experiencing en polyvagaal geïnformeerd werken). Deze kennis bevestigt wat in de praktijk vaak voelbaar wordt: wanneer het lichaam zich veilig genoeg voelt, ontstaat er vanzelf ruimte voor verwerking.

  Zachte ademoefeningen die kunnen ondersteunen

  Verlengde uitademing

  Bijvoorbeeld vier tellen in, zes tellen uit. Deze manier van ademen kalmeert het zenuwstelsel en brengt je aandacht terug in je lichaam.

  Onvoorwaardelijk voelen

  Een zachte oefening waarin je met je adem aanwezig blijft bij wat je ervaart, zonder het te willen veranderen of oplossen.

  Verbonden ademhaling (alleen onder begeleiding)

  Deze vorm van ademwerk kan diep opgeslagen spanning en emoties aanraken. Juist bij intens verdriet of trauma is het belangrijk dit te doen onder begeleiding, zodat veiligheid en dosering voorop staan.

  Emoties die vrijkomen, bewegen vaak als golven: ze komen op en trekken weer weg. Dat besef alleen al kan rust geven

  Tot slot

  Rouw laat zich niet sturen. Maar ze wil wel gezien en gevoeld worden.

  Je adem kan je helpen om aanwezig te blijven bij wat pijn doet, zonder jezelf te verliezen. Niet om sneller verder te gaan, maar om het verlies stap voor stap te leren dragen. Adem voor adem.

  Dat is wat mijn adem mij heeft geleerd. En wat ik, met zachtheid en respect voor ieders tempo, doorgeef aan anderen.

  Ademruimte bij rouw – persoonlijke begeleiding

  Als ademcoach begeleid ik mensen die leven met verlies en gemis. In individuele sessies werk ik lichaamsgericht en afgestemd, zodat je op een veilige manier contact kunt maken met wat er in jou leeft. Niet om rouw te versnellen of weg te nemen, maar om meer draagkracht, rust en ademruimte te ervaren.

  Voel je dat je hierin ondersteuning kunt gebruiken, dan ben je welkom om contact met me op te nemen. We kijken samen wat op dit moment passend is voor jou.

  Warme groet,

  Elly Vroegh

  ☎️06-51293720

  Randweg 16

  4116 GH Buren

  Lichaamsgerichte trauma- en regressietherapeut

• Raadplegingen: 139

Geschreven op 07 december 2025.

• Publicatiedatum: 07-12-2025
• Intro foto:
• Intro tekst: Soms kijk ik naar kleine kinderen en voel ik een soort heimwee. Niet naar vroeger, maar naar die moeiteloze staat van aanwezig zijn.
• Artikeltekst:

  Soms kijk ik naar kleine kinderen en voel ik een soort heimwee. Niet naar vroeger, maar naar die moeiteloze staat van aanwezig zijn. Ze bewegen, lachen, huilen, rusten en spelen zonder zichzelf te dwingen. Hun systemen zijn vrij. Hun zenuwstelsel beweegt zoals het bedoeld is: als een golf, van spanning naar ontspanning en weer terug.

  Die natuurlijke staat — FLOW — is geen luxe.

  Het is de staat waarin we allemaal geboren worden.

  En toch raken zoveel mensen de verbinding ermee kwijt. Door ervaringen, trauma, verwachtingen, stress, patronen die we hebben meegekregen…

  En dan komen ze bij mij binnen met dat bekende gevoel: "Ik sta altijd aan. Ik kan niet meer zakken."

  Wanneer we dan samen naar het zenuwstelsel kijken, zie ik bijna altijd hetzelfde:

  het lichaam heeft geen toegang meer tot de ventrale vagus, het parasympathische systeem dat veiligheid, rust en verbinding mogelijk maakt.

  Je zenuwstelsel als jouw innerlijke kompas

  Ons systeem kent twee belangrijke modi:

  Parasympathisch — de ventrale vagus

  De staat van rust, veiligheid en verbinding. Dé plek waar:

  je creativiteit stroom

  je grenzen voelbaar zijn

  je helder kunt denken

  je lichaam kan herstellen

  je kunt verbinden zonder jezelf te verliezen

  Sympathisch — actie, focus, alertheid

  De versneller. Nodig, waardevol, maar niet bedoeld als permanente stand.

  Wanneer de sympathicus te lang actief blijft — door stress, trauma, oude familiedynamieken of jarenlang overleven — raakt de natuurlijke golfbeweging verstoord. Soms zakt het systeem zelfs naar freeze, een beschermingsstand waarin we afvlakken of dissociëren.

  Niets daarvan is een fout. Het is je lichaam dat jou probeert te beschermen.

  Ademwerk: de directe poort naar rust

  Je adem is één van de krachtigste manieren om terug te keren naar veiligheid, omdat de adem het enige autonome systeem is dat jij bewust kunt beïnvloeden.

  En daarom is ademwerk zo’n helende ingang:

  je hartslag daalt

   je middenrif ontspant

   je aandacht zakt uit je hoofd

   de sympathicus kalmeert

   de ventrale vagus wordt geactiveerd

   cortisol vermindert

   spanning krijgt ruimte om los te laten

   je voelt jezelf weer

  Ik zie telkens opnieuw hoe ademwerk mensen terugbrengt naar hun lichaam, zelfs als ze al jaren overleven. Niet door te duwen, maar door zachtheid.

  Ademwerk maakt niet open, het nodigt uit.

  Het herinnert je lichaam aan een staat die het nooit vergeten is, alleen verstopt heeft.

  Oefening: Hartcoherentie & adem – een zachte terugkeer naar jezelf

  Deze oefening combineert hartcoherentie met regulerend ademwerk.

  Eenvoudig. Krachtig. Liefdevol.

  1. Breng je aandacht naar je hart

  Leg je hand op je borst.

  Voel de beweging daar.

  Niets hoeft anders.

  2. Adem via je hartgebied

  Vijf tellen in…

  Vijf tellen uit…

  Alsof je door het gebied rond je hart ademt.

  Pak het onderstaande muziekje maar op en adem mee, ervaar wat het doet:

  https://open.spotify.com/track/0H07Sc8RIcsecsJTEnmrXe?si=prAhE7svRzqbrMnAy08k6Q

   3. Roep een zachte emotie op

  Iets kleins:

  een glimlach, een herinnering, iets dat warm voelt.

  Je hart reageert meteen. Je zenuwstelsel volgt.

   4. Blijf 5 minuten ademen

  Elke ademhaling is een boodschap aan je lichaam:

  “Je bent veilig. Je mag zakken.”

  Wat er gebeurt wanneer rust weer beschikbaar wordt

  Wanneer jouw lichaam opnieuw toegang krijgt tot rust, gebeurt er iets bijzonders

  je denkt helderder

  je slaapt dieper

  je emoties worden hanteerbaar

  je energieniveau stabiliseert

  je intuïtie wordt sterker

  je relaties verdiepen

  je kunt weer genieten

  je voelt je weer leven

  FLOW is geen truc. FLOW is een natuurlijk gevolg van een systeem dat zich veilig voelt.

  Tot slot — vanuit mijn hart naar het jouwe

  Misschien heb je lang gedacht dat er iets mis is met jou. Dat je “te veel” was. Of “niet sterk genoeg”. Maar wat ik zie — in jou, in mezelf, in iedereen die ik mag begeleiden — is dit: Je lichaam faalt nooit. Het beschermt je. Totdat jij sterk genoeg bent om weer te voelen.

  En precies daar begint heling. Daar ontstaat ruimte. Daar begint jouw weg terug naar jezelf.

• Raadplegingen: 147

Geschreven op 30 november 2025.

• Publicatiedatum: 30-11-2025
• Intro foto:
• Intro tekst: “vast te zitten in het lichaam”.
• Artikeltekst:

  Veel mensen komen bij mij in de praktijk met klachten zoals spanning, pijn, onrust, vermoeidheid of het gevoel “vast te zitten in het lichaam”. Vaak is er één systeem dat een cruciale rol speelt maar waar bijna niemand iets over leert: de fascia

  Fascia is het bindweefsel dat als een intelligent en fijnmazig web door je hele lichaam loopt. Het verbindt alles met elkaar – spieren, organen, botten, zenuwen – en reageert op hoe jij leeft, beweegt, ademt én voelt. Het is een levend systeem dat continu luistert naar jouw binnenwereld.

  In mijn lichaamsgerichte trauma-werk zie ik steeds weer dat fascia niet alleen fysieke spanning draagt, maar ook emotionele indrukken, oude beschermingsreacties en ervaringen die je ooit hebt moeten wegdrukken. Daarom is herstel nooit alleen mentaal. Het lichaam onthoudt wat de mind soms vergeet.

  Wat is fascia?

  Fascia is een elastisch, driedimensionaal bindweefsel dat alles in je lichaam omsluit en met elkaar verbindt. Je kunt het zien als een soepel, glijdend beschermend netwerk dat ervoor zorgt dat jij kunt bewegen zonder wrijving of blokkades.

  Als fascia gezond en gehydrateerd is, voelt je lichaam licht, vrij en veerkrachtig.

  Maar door onder andere stress, overbelasting, ingehouden emoties, trauma, verkeerde houding of chronische spanning kan fascia:

  • verharden
  • verkleven
  • uitdrogen
  • stug of pijnlijk worden
  • minder goed meebewegen

  Dit merk je vaak als stijfheid, druk, spanning of een gevoel dat iets “niet meer soepel glijdt” in je lichaam.

  Fascia draagt meer dan fysieke spanning – het draagt ervaringen

  In mijn werk als trauma coach zie ik elke dag hoe fascinerend en gevoelig dit systeem is. Fascia registreert namelijk ook:

  • periodes van stress of overprikkeling
  • situaties waarin je je niet veilig voelde
  • emoties die je hebt ingeslikt
  • grenzen die je niet kon aangeven
  • patronen van overleven
  • oude beschermingsmechanismen

  Je lichaam doet dit om jou te beschermen. Het spant aan, houdt vast of bevriest – niet omdat er iets misgaat, maar omdat het jou overeind wil houden. Soms blijft die reactie echter jaren aanwezig, ook als je hoofd vindt dat het “allang voorbij is”.

  Daarom zeg ik vaak:

  Je kunt spanning of trauma niet alleen begrijpen. Je moet het loslaten daar waar het is achtergebleven: in je lijf

  Hoe fascia reageert op emoties en stress

  Wanneer je langdurig spanning draagt, gebeurt er veel in het bindweefsel:

  De structuur wordt stijver en minder beweeglijk.

  Ademhaling wordt hoger of oppervlakkiger.

  Het lichaam trekt samen alsof het zichzelf beschermt.

  Je gaat ongemerkt compenseren in je houding.

  Je energie gaat omlaag omdat het lichaam continu “aan” blijft staan.

  Zo ontstaan niet alleen fysieke klachten, maar ook vermoeidheid, onrust, prikkelbaarheid of het gevoel niet helemaal in je lichaam te zijn.

  Hoe lichaamsgericht trauma-werk fascia helpt herstellen

  In mijn praktijk werk ik met zachte, maar diepgaande methoden die het lichaam uitnodigen om spanning laagje voor laagje los te laten:

  BRTT® – Body Remembers Trauma Therapy

  Deze methode helpt het lichaam om vastgehouden beschermingsmechanismen te ontladen. Je systeem krijgt ruimte om zich opnieuw te reguleren.

  TRB® – Trauma Release Breathwork

  Brengt de adem naar plekken die lang vast hebben gezeten en opent het diafragma, waardoor spanning kan smelten in plaats van blijven blokkeren.

  Fascia- en bindweefseltechnieken

  Door rustige, trage druk en beweging help ik verklevingen los te laten, waardoor het weefsel weer soepel kan glijden.

  Deep Frontline Pulsing

  Een zachte, wiegende methode waarmee je diep ontspant, waardoor het lichaam zich vanzelf opent, verzacht en begint te bewegen zoals het bedoeld is.

  Tijdens dit werk zie ik regelmatig:

  een warme golf

  tintelingen

  spontane zuchten

  ruimte ontstaan

  meer aanwezigheid in het lichaam

  emoties die zacht vrijkomen

  diepe rust en regulatie

  Dit is het moment waarop fascia weer kan ademen.

  Hoe het voelt wanneer fascia ontspant

  Veel mensen omschrijven dit als:

  een gevoel van ruimte

  zachtheid van binnen

  lichtheid in het lichaam

  een rustige, diepe ademhaling

  helderder voelen in het hoofd

  direct meer energie

  het idee “ik ben thuis in mezelf”

  Het lichaam laat weten:

  “Ik hoef niet meer vast te houden.”

  Waarom fascia belangrijk is voor je algehele welzijn

  • Gezonde fascia ondersteunt
  • flexibiliteit
  • bewegingsvrijheid
  • een gezonde houding
  • minder spanning
  • meer energie
  • betere circulatie
  • diepe ontspanning
  • een kalmer zenuwstelsel
  • emotionele veerkracht

  Wanneer fascia soepel is, kan je hele systeem herstellen.

  Voor wie is dit bedoeld?

  Mijn fascia- en trauma-gericht lichaamswerk is geschikt voor jou als je:

  terugkerende spanning of blokkades ervaart

  veel “in je hoofd” zit en moeilijk kunt zakken in je lichaam

  stress-, overprikkelings- of trauma gerelateerde klachten hebt

  vastzittende emoties voelt

  wil herstellen van oude patronen of reflexen

  verlangt naar rust, veiligheid en verbinding met jezelf

  Het is geen symptoombestrijding, maar een proces van thuiskomen.

  Een uitnodiging van hart tot hart

  Voel je dat er iets in je lichaam gezien of gehoord wil worden?

  Merk je dat je toe bent aan zachtheid, ruimte en een diepere verbinding met jezelf?

  Je bent welkom.

  Samen creëren we een veilige plek waarin jouw lichaam weer mag ontspannen, openen en herstellen in zijn eigen tempo.

  📩 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

  📞 06 51293720

• Raadplegingen: 404

Geschreven op 23 november 2025.

• Publicatiedatum: 23-11-2025
• Intro foto:
• Intro tekst: Boosheid als ingeslapen kracht in het lichaam en hoe Body Remember Trauma Therapie het lichaam helpt ontwaken
• Artikeltekst:

  Ergens in ons lichaam leven sporen van alles wat we hebben meegemaakt. Niet als letterlijke herinneringen, maar als spanningen, ademhalingspatronen, verkrampingen, overlevingsreacties en gebieden waar we onszelf niet meer helemaal voelen. Ons lichaam vergeet niet. En juist boosheid is een emotie die men verrassend vaak terugvindt in ingeslapen vorm: niet zichtbaar, niet uitgesproken, maar voelbaar in het lijf als een onderstroom.

  In mijn werk zie ik hoe boosheid – wanneer zij niet doorvoeld of geuit mocht worden – verandert in fysieke blokkade. Niet omdat die boosheid verkeerd was, maar omdat het toen niet veilig voelde om haar te laten bestaan.

  Body Remember Trauma Therapie (BRTT) en de polyvagaaltheorie geven samen een helder beeld van wat er gebeurt wanneer emoties inslapen, en hoe het lichaam ze later voorzichtig probeert wakker te maken.

  Waarom boosheid zo vaak wordt vastgezet

  Veel mensen zijn bang om boos te zijn. Ze hebben geleerd dat boosheid gevaarlijk is, dat het leidt tot conflict, afwijzing, escalatie of schaamte. Vooral gevoelige of conflictmijdende mensen hebben een patroon ontwikkeld waarin ze hun boosheid niet eens meer herkennen. Ze zijn “te snel begripvol”, te aangepast, te meegaand.

  Maar boosheid hoort bij het leven.

  Het is geen destructie, maar informatie.

  Boosheid vertelt:

  “Hier is een grens. Hier word ik geraakt. Hier gaat iets tegen mijn waarheid in.” 

  Wanneer zo’n grens jarenlang niet verdedigd wordt, ontstaat er niet alleen emotioneel, maar ook fysiek een prijs. Het lichaam neemt de taak over om te beschermen wat jij niet kon beschermen.

  En dat is precies waar de polyvagaaltheorie helderheid brengt. 

  Polyvagaaltheorie: wat er in je lichaam gebeurt wanneer boosheid wordt onderdrukt

  De polyvagaaltheorie, ontwikkeld door Stephen Porges, laat zien dat ons autonome zenuwstelsel drie belangrijke standen kent. Deze standen bepalen of we:

  aanwezig zijn

  bevriezen

  of in actie komen

  Het gaat niet om psychologie, maar om biologie. 

  1. De Ventraal-Vagale Stand – Verbinding en Veiligheid

  Dit is de staat waarin we ons veilig voelen.

  Je adem stroomt rustig, je gezicht is zacht, je kunt helder denken en voelen. In deze staat kun je boosheid gezond uiten: rustig, begrensd, aanwezig.

  2. De Sympathische Stand – Actie, Boosheid, Bescherming

  Wanneer iets je raakt, geeft je lichaam een natuurlijke sympathische reactie: een activering. Je hartslag stijgt iets, je spieren spannen aan en je krijgt de impuls om te handelen.

  Boosheid hoort bij dit systeem. Het helpt je om op te komen voor jezelf.

  Zolang je je veilig genoeg voelt, is deze boosheid gezond.

  3. De Dorsaal-Vagale Stand – Freeze en Inslapen

  Maar wanneer boosheid niet kan bewegen – omdat het niet veilig is, omdat het je als kind verboden werd, omdat je overleefde door stil te zijn – dan schakelt het lichaam over naar een andere staat: freeze.

  Het lichaam gaat uit.

  De boosheid stopt niet.

  De energie blijft, maar sluit zich op in het lijf.

  Dit noemen we ingeslapen energie.

  Dorsaal voelt als:

  vermoeidheid

  leegte

  afvlakking

  niet meer voelen

  bevriezing

  jezelf kwijtraken

  Het lichaam kiest dit niet bewust. Het doet het om je te beschermen. 

  Hoe ingeslapen boosheid zich fysiek uit

  Wanneer iemand boosheid jarenlang niet heeft kunnen uiten, zie je vaak heel specifieke lichamelijke signalen:

  een vernauwde ademhaling

  druk op de borst

  spanning in onderbuik of bekken

  een ‘dicht’ gevoel in de keel

  verstrakte kaken

  chronische schouder- en nekspanning

  een lichaam dat altijd alert is, maar tegelijk uitgeput

  het gevoel nergens écht grond te hebben

  Dit is geen karaktertrek en ook geen tekortkoming.

  Het is een fysiologische reactie op jarenlang moeten inslikken wat eigenlijk naar buiten wilde.

  Het lichaam bezit een ongelooflijke loyaliteit:

  als jij iets niet kon voelen, voelt jouw lichaam het voor jou.

  Hoe Body Remember Trauma Therapie met deze ingeslapen energie werkt

  BRTT gaat uit van een eenvoudig principe:

  het lichaam weet hoe het emotionele energie moet vrijmaken, als het daar de kans voor krijgt 

  Niet via denken, analyseren of praten – maar via fysieke ontlading van oude beschermingsreacties. Tijdens BRTT zie ik vaak dat het lichaam precies datgene doet wat het destijds niet kon:

  kleine trillingen

  warmtestromen

  spanning die loskomt in benen of armen

  een impuls om te duwen, uit te reiken, geluid te maken

  adem die plots dieper wordt

  een duidelijke innerlijke grens die voelbaar wordt

  Dat zijn geen willekeurige reacties.

  Dat zijn incomplete bewegingen van het sympathische systeem – boosheid, kracht, bescherming – die eindelijk worden afgemaakt.

  In deze veilige setting kan het lichaam de energie die ooit in freeze ging alsnog laten stromen.

  Het is een diep proces, maar vaak ook een heel zacht proces.

  Boosheid wordt weer beschermend in plaats van verstikkend

  Wanneer boosheid via het lichaam kan bewegen, verandert ze van kwaliteit.

  Ze wordt:

  warm

  helder

  stevig

  begrenzend

  levendig

  richtinggevend

  Niet explosief.

  Niet gevaarlijk.

  Maar eerlijk.

  Je voelt ineens: “Dit ben ik. Dit is mijn ruimte. Dit klopt voor mij.”

  De polyvagaaltheorie verklaart waarom:

  Je zenuwstelsel keert terug van dorsaal (freeze) naar sympathische actie (kracht) naar ventraal (veiligheid).

  Die beweging is heling.

  BRTT faciliteert precies die overgang.

  Boosheid als weg naar zelfliefde

  Wat ik keer op keer zie:

  Onder ingeslapen boosheid ligt geen hardheid, maar kwetsbaarheid.

  Onder boosheid ligt:

  je behoefte aan veiligheid

  je verlangen naar respect

  je hunkering naar gezien worden

  je recht om ruimte in te nemen

  je verlangen om trouw te zijn aan jezelf

  Wanneer de ingeslapen boosheid vrijkomt, ontstaat er een enorme innerlijke ontspanning. De plek die ooit gevuld was met spanning, komt vrij voor iets anders: 

  liefde. zachtheid. aanwezigheid. ruimte

  Het lichaam laat boosheid niet los omdat het kwaad is.

  Het laat boosheid los omdat het eindelijk veilig is om jezelf weer toe te laten.

  Tot slot: Het lichaam onthoudt – maar het bevrijdt ook

  Boosheid is nooit het probleem geweest.

  Het probleem was dat je er destijds alleen mee was.

  Dat het niet veilig voelde om haar toe te laten.

  BRTT en de polyvagaaltheorie samen laten zien dat ingeslapen boosheid geen karakterfout is, maar een beschermingsreactie van een lichaam dat zijn best deed om jou te helpen overleven.

  Wanneer deze ingeslapen energie eindelijk mag ontwaken, komt ook jij weer tot leven.

  Je lichaam weet de weg naar vrijheid. Het wacht alleen tot jij veilig genoeg bent om thuis te komen.

• Raadplegingen: 178