Terug naar hoofdinhoud
  • Publicatiedatum: 10-05-2026
  • Intro foto:
  • Intro tekst: Niet door weg te rennen. Maar door innerlijk te verdwijnen
  • Artikeltekst:

    Dat is wat er vaak gebeurt bij jong seksueel misbruik.

    Een kind is volledig afhankelijk van volwassenen voor veiligheid, bescherming en verbinding. Wanneer juist daar grensoverschrijding, verwarring of onveiligheid ontstaat, komt het zenuwstelsel in een onmogelijke situatie terecht.

    Want een kind kan meestal niet weg. Kan het niet begrijpen. Kan het niet verwerken. Kan alleen maar gaan overleven.

    Dus doet het lichaam iets ongelooflijk intelligents: het splitst.

    Niet zichtbaar aan de buitenkant misschien. Maar diep vanbinnen. Een deel van het kind blijft functioneren. Gaat door. Lacht soms zelfs. Probeert “normaal” te zijn. Probeert verbinding te behouden.

    Terwijl een ander deel bevriest in angst, schaamte, verwarring, walging, verdriet of totale machteloosheid.

    • Soms verdwijnen gevoelens volledig uit bewustzijn.

    • Soms raakt een kind los van het lichaam.

    • Soms ontstaat er een voortdurende staat van alertheid of juist gevoelloosheid.

    Dat noemen we innerlijke afsplitsing.

    En veel mensen dragen dit nog jarenlang met zich mee zonder te begrijpen wat er werkelijk gebeurt in hun systeem.

    Ze denken dat er iets mis is met hen.

    Omdat ze:

    • – moeite hebben met voelen

    • – ineens kunnen “uitchecken”

    • – zichzelf verliezen in relaties

    • – extreem pleasen

    • – geen grenzen voelen

    • – perfectionistisch worden

    • – zich leeg voelen

    • – voortdurend schakelen tussen aantrekken en afstoten, ja en nee

    • – nabijheid verlangen maar tegelijkertijd doodsbang zijn voor echte intimiteit

    Wat veel mensen niet beseffen, is dat dit vaak geen karaktertrekken zijn. Het zijn overlevingsmechanismes Beschermingsdelen die ooit noodzakelijk waren.

    Want wanneer een kind iets meemaakt wat te groot is voor het zenuwstelsel, ontstaat er vaak geen geïntegreerde ervaring. De psyche verdeelt het.

    • Een deel draagt de pijn.

    • Een deel draagt de schaamte.

    • Een deel functioneert.

    • Een deel probeert controle te houden.

    • Een deel blijft klein en onzichtbaar.

    • Een deel leert pleasen om gevaar te voorkomen.

    En ergens diep vanbinnen blijft vaak het jonge kindsdeel achter dat nooit écht veiligheid heeft gevoeld.

    Dat is ook waarom veel overlevers later zeggen:

    “Ik weet niet wie ik echt ben.”

    Omdat zoveel energie is gaan zitten in overleven. Veel mensen proberen daarna nóg harder hun best te doen: meer controle, meer aanpassen, meer presteren, meer onafhankelijkheid.

    Maar onder die bescherming leeft vaak een diep zenuwstelsel dat nog steeds gelooft:

    “Het is niet veilig om volledig mezelf te zijn.”

    En misschien is dat wel het meest verdrietige gevolg van vroeg trauma:dat iemand zichzelf leert verlaten om verbonden te kunnen blijven met anderen.

    Dat je leert: Mijn gevoelens zijn te veel. Mijn grenzen zijn niet belangrijk. Mijn lichaam is niet echt van mij. Ik moet me aanpassen om veilig te blijven.

    Maar luister goed: die reacties betekenen niet dat jij beschadigd bent. Ze betekenen dat jouw systeem ooit iets briljants heeft gedaan om jou te laten overleven.

    • Dissociatie was bescherming.

    • Pleasen was bescherming.

    • Afsluiten was bescherming.

    • Controle was bescherming.

    • Verdwijnen was bescherming.

    Niet omdat jij zwak was.

    Maar omdat geen enkel kind alleen door zulke overweldigende ervaringen heen zou mogen gaan.

    En heling?

    Heling betekent niet dat je alles ineens opnieuw moet voelen of herbeleven.

    Heling begint veel zachter.

    In kleine momenten waarin je zenuwstelsel langzaam leert:

    Ik ben nu veilig.

    Ik mag voelen zonder overspoeld te raken. Ik hoef mezelf niet meer te verlaten. Mijn lichaam mag weer van mij worden.

    Dat proces vraagt tijd.

    • Veiligheid.

    • Compassie.

    • En vaak ook iemand die zonder oordeel naast je kan blijven staan.

    Want afgesplitste delen verdwijnen niet omdat ze slecht zijn. Ze verdwijnen omdat ze ooit te veel pijn moesten dragen.

    En pas wanneer die delen voorzichtig gezien mogen worden, ontstaat er iets wat veel mensen jarenlang niet hebben gevoeld: heelheid.

    Niet perfectie. Niet “genezen zijn”. Maar thuiskomen in jezelf. Stap voor stap. Adem voor adem.

    Zonder jezelf opnieuw kwijt te hoeven raken.

    Herken jij iets van innerlijke afsplitsing, dissociatie of jezelf verliezen in contact met anderen?

    Weet dat je niet gek bent. En ook niet kapot.

    Je zenuwstelsel heeft ooit gedaan wat nodig was om jou te beschermen.

    Voel je welkom om te delen wat dit bij je raakt — of stuur me een bericht als je verlangt naar begeleiding in het voorzichtig terug thuiskomen bij jezelf.

    Liefs Elly

  • Raadplegingen: 26
  • Publicatiedatum: 27-04-2026
  • Intro foto:
  • Intro tekst: Soundhealing is meer dan ontspanning.
  • Artikeltekst:

    Soundhealing is meer dan ontspanning. Het is een proces van afstemming, herinnering en herstel. Binnen lichaamsgericht traumawerk weten we dat trauma niet alleen in het hoofd zit, maar zich vastzet in het lichaam en het zenuwstelsel. In spanning, in ademhaling, in alertheid — en in het verlies van een gevoel van veiligheid.

    Volgens de visie uit ChannelWaves® – Sound in Motion is geluid geen bijproduct, maar een dragende kracht van het leven zelf. Alles resoneert. Alles beweegt. Alles heeft een frequentie.

    Wanneer deze natuurlijke afstemming verstoord raakt door stress of trauma, kan geluid helpen om het lichaam en het systeem weer te herinneren aan zijn oorspronkelijke ritme.

    Hoe werkt soundhealing op diep niveau?

    Resonantie, entrainment en afstemming

    Het lichaam is een intelligent systeem dat zich voortdurend afstemt op zijn omgeving.

    Deze benadering wordt dit gezien als een proces van resonantie: het lichaam herkent en volgt harmonische frequenties.

    Wanneer je luistert naar afgestemde klanken:

    • vertraagt je ademhaling
    • zakt je hartslag
    • ontspant je spiersysteem
    • verschuift je zenuwstelsel van overleving naar herstel

    Dit wordt ook wel entrainment genoemd, maar gaat dieper dan dat: het is een herinnering van het lichaam aan balans.

    Vibro-akoestiek – het lichaam als resonantieveld

    Het lichaam wordt gezien als een levend resonantieveld.

    Geluid werkt niet alleen via het gehoor, maar via:

    • botgeleiding
    • weefseltrilling
    • vloeistoffen in het lichaam

    Deze trillingen kunnen:

    • vastgezette spanning in beweging brengen
    • cellulaire activiteit beïnvloeden
    • het lichaamsbewustzijn verdiepen
    • een gevoel van “thuiskomen in het lichaam” herstellen

    Voor mensen met trauma, waarbij het lichaam vaak is afgesloten of overbelast, biedt dit een zachte ingang zonder woorden.

    Neuro-akoestiek – het zenuwstelsel als toegangspoort

    Het brein en het zenuwstelsel reageren direct op ritme, toon en frequentie.

    Binnen de ChannelWaves®-visie wordt muziek niet gezien als willekeurig, maar als een precies afgestemd systeem van ritme, harmonie en frequentie dat het zenuwstelsel beïnvloedt.

    Dit kan:

    • hersengolven vertragen en stabiliseren
    • het parasympatisch zenuwstelsel activeren
    • stressreacties verminderen
    • veiligheid en rust laten ontstaan
    Hierdoor ontstaat er ruimte voor verwerking — niet via analyse, maar via ervaring.

    Werken met poorten – lagen van ervaring openen

    Binnen mijn begeleiding werk ik met poorten — ingangen tot verschillende lagen van het lichaam en bewustzijn.

    De lagen van het lichaam ook wel de poorten genoemd , kunnen deze poorten geopend worden via klank:

    • Lichaamspoort → voelen, aanwezig zijn, zakken
    • Zenuwstelselpoort → reguleren, vertragen, herstellen
    • Emotionele poort → loslaten van opgeslagen spanning en gevoel
    • Bewustzijnspoort → inzicht, verbinding en innerlijke ruimte

    Geluid werkt hier als een sleutel — niet dwingend, maar uitnodigend.

    Soundhealing binnen traumawerk

    Trauma houdt het lichaam vaak gevangen in overleving:

    • hyperalert (vechten/vluchten)
    • of juist afgesloten (bevriezing)

    Wat vaak ontbreekt, is een veilige overgang terug naar regulatie.

    Soundhealing biedt deze overgang.

    Niet door te duwen, maar door het lichaam uit te nodigen om:

    • te vertragen
    • te voelen
    • spanning los te laten in eigen tempo
    • opnieuw veiligheid te ervaren

    Dit maakt het een waardevolle en diepgaande aanvulling op lichaamsgericht traumawerk.

    🎧 Afgestemd op jouw unieke frequentie

    Ik creëer en stem muziek af op jouw zenuwstelsel en jouw unieke proces, gebaseerd op inzichten uit neuro- en muziekonderzoek én geïnspireerd door de principes uit ChannelWaves® – Sound in Motion.

    Dit betekent:

    • geen standaard muziek, maar afgestemd op jou
    • werken met ritme, harmonie en frequentie als geheel
    • audiobestanden (zoals mijn muziekstuk Focus) die jouw systeem ondersteunen
    • integratie binnen 1-op-1 begeleiding

    Hierbij staat altijd centraal: wat heeft jouw systeem nodig?

    Voor wie is deze manier van werken?

    Deze vorm van begeleiding is passend als je:

    • merkt dat praten alleen niet voldoende is
    • verlangt naar meer lichaamsbewustzijn
    • snel overprikkeld bent of moeilijk ontspant
    • trauma of spanning op een zachte manier wilt benaderen
    • openstaat voor ervaren in plaats van analyseren

    Je hoeft niets te kunnen.

    "Alleen bereid te zijn om te luisteren en te voelen"

    De essentie

    Klank geen hulpmiddel, maar een toegang tot beweging, bewustzijn en balans.

    Binnen traumawerk betekent dit:

    • niet forceren, maar volgen.
    • niet oplossen, maar reguleren.
    • niet denken, maar ervaren.

    Geluid raakt.

    Trilling beweegt.

    En jouw systeem herinnert zich de weg.

  • Raadplegingen: 108
  • Publicatiedatum: 12-04-2026
  • Intro foto:
  • Intro tekst: Het internet en social media staan er vol mee. Ook over ademhaling wordt van alles beweerd. Het lastige is: veel klinkt logisch…
  • Artikeltekst:

    Het internet en social media staan er vol mee. Ook over ademhaling wordt van alles beweerd. Het lastige is: veel klinkt logisch… maar dat betekent nog niet dat het klopt.

    Zo zie ik nog vaak de uitspraak: “Train je ademhalingsspieren zodat je lichaam meer zuurstof krijgt.”

    Klinkt aannemelijk, maar fysiologisch zit het anders. Je lichaam is namelijk al heel goed in het opnemen van zuurstof. Het probleem zit meestal niet in een tekort aan zuurstof, maar in de manier waarop we ademen.

    Maar wat zegt de wetenschap?

    Als je wilt weten of iets echt werkt, moet je kijken naar medisch onderzoek.

    De Buteyko Methode is een van de weinige ademmethodes waar serieus onderzoek naar is gedaan. Zowel door Konstantin Buteyko zelf als later in het Westen.

    Uit studies, gepubliceerd in onder andere Thorax en The Medical Journal of Australia, blijkt dat:

    astmapatiënten vaak hun medicatie kunnen verminderen

    klachten afnemen bij rustiger ademen

    de ademhaling daadwerkelijk verandert.

    Na enkele maanden oefenen werd de ademhaling bijvoorbeeld rustiger en efficiënter (van ongeveer 14 naar 9,6 liter per minuut). Dat laat zien dat je ademhaling trainbaar is — maar niet op de manier die vaak wordt geclaimd.

    Tegelijk is ademwerk breder dan één methode.

    De Buteyko-methode is waardevol, maar niet de enige weg. Ademwerk kent verschillende benaderingen, elk met een eigen doel. Denk aan ontspanning, stressregulatie, focus of juist het vergroten van lichaamsbewustzijn.

    Waar het uiteindelijk om draait:

    Goed ademwerk gaat niet over méér ademen.

    Het gaat over rustiger, efficiënter en bewuster ademen.

    En wat voor jou werkt, hangt af van jouw lichaam, jouw klachten en jouw leven.

    Dus ja — ademwerk werkt.

    Maar niet omdat het een hype is.

    En ook niet omdat er één methode alles oplost.

    Het werkt omdat je invloed hebt op een van de meest fundamentele processen in je lichaam.

    En dat is allesbehalve onzin.

  • Raadplegingen: 22
  • Publicatiedatum: 05-04-2026
  • Intro foto:
  • Intro tekst: Wat er lichamelijk gebeurt bij burn-out
  • Artikeltekst:

    Wat vaak over het hoofd wordt gezien:

    • Je burn-out zit niet in je hoofd

    • Je burn-out zit in je zenuwstelsel en lichaam

    Je gedachten zijn vaak alweer verder.

    Maar je lichaam leeft nog in wat het heeft geleerd.

    Wat er lichamelijk gebeurt bij burn-out

    Je zenuwstelsel heeft één taak: veiligheid inschatten

    Dat gebeurt continu, automatisch en buiten je bewustzijn om.

    Wanneer jij langdurig: over je grenzen gaat spanning negeert blijft doorgaan

    dan leert je systeem:

    dit is blijkbaar nodig om te overleven

    De drie standen van je zenuwstelsel

    Je lichaam schakelt grofweg tussen 3 staten:

    Actie (sympathisch zenuwstelsel) “aan” staan

    • alert

    • doorgaan

    • presteren

    dit is waar burn-out begint

    Rust (parasympatisch zenuwstelsel veilig)

    • ontspannen

    • herstellen

    • aanwezig

    dit is wat vaak ontbreekt

    Shutdown (complete uitputting)

    • leeg

    • geen energie

    • vlak of emotioneel uitgeput

    dit is waar burn-out toegestaan mag gaan worden, de rek is eruit

    Wat er misgaat bij burn-out Je systeem blijft te lang in:

    • actie (stressstand)

    • En verliest het vermogen om terug te keren naar rust.

    • Tot het omslaat naar:

    • shutdown (uitval) te laat

    Waarom je lichaam blijft reageren (ook als het “ weer lijkt goed te gaan”) Je lichaam onthoudt:

    • spanning

    • druk

    • overbelasting

    Dus als je terugkeert naar werk,herkent je systeem signalen van vroegeren schakelt automatisch terug naar stress

    Niet omdat het nodig is. Maar omdat het bekend is.

    Lichaamsgericht herstel: hoe je dit echt verandert

    Dit is waar het verschil zit. Niet praten over je burn-out. Maar werken met je lichaam.

    Van denken → naar voelen

    De meeste mensen zitten hier:

    • in hun hoofd

    • analyseren

    • begrijpen

    • verklaren

    Maar herstel begint hier: " in je lichaam"

    Oefening:

    stop 3x per dag vraag: “Wat voel ik nu in mijn lichaam?” zonder het op te lossen

    Dit herstelt contact

    Spanning leren herkennen (vroeg stadium)Veel mensen voelen pas als het te laat is

    Doel is: spanning eerder leren herkennen

    Let op signalen zoals:

    • lichte druk op borst

    • onrust in buik

    • strakke schouders

    • gejaagd gevoel

    Niet negeren. Niet oplossen. Alleen opmerken

    Reguleren i.p.v. oplossen Je hoeft spanning niet “weg te maken”. Je mag leren je systeem te reguleren.l

    Concrete tools die ik je geef:

    🔹 Ademhaling: rust in je systeem brengen, ook thuis

    🔹 Oriëntatie: kijk rustig om je hee benoem wat je ziet, je lichaam leert: “hier is geen gevaar”

    🔹 Gronding: voel je voeten druk ze zacht in de grond, uit je hoofd zekken

    Penduleren (essentieel maar weinig bekend) dit is key in trauma- en lichaamswerk. Je beweegt bewust tussen:

    spanning en ontspanning

    Voorbeeld:

    voel spanning in je lichaam ga daarna bewust naar iets neutraals (bijv. je adem, je voeten), zo leert je systeem dat spanning niet eindeloos is

    Grenzen leren voelen (niet denken)

    Grenzen zijn geen gedachte. Grenzen zijn een lichamelijk signaal

    Je leert herkennen: wanneer iets “te veel” wordt voordat je eroverheen gaat

    Dat voelt vaak als:

    • subtiele weerstand

    • spanning

    • vermoeidheid

    Herstel zit in: daar wél naar luisteren

    Veiligheid opbouwen (de kern van alles)

    Je lichaam moet opnieuw leren:

    👉 het is veilig om te vertragen

    👉 het is veilig om te voelen

    👉 het is veilig om niet te presteren

    En dat gebeurt niet in één keer.

    Maar via:

    kleine momenten herhaling ervaring

    Wat je NIET moet doen (maar vaak gebeurt)

    ❌ jezelf pushen om “weer normaal te zijn”

    ❌ alleen mentaal begrijpen

    ❌ signalen blijven negeren

    ❌ te snel opbouwen

    Dan blijft je systeem hetzelfde

    Wat wél werkt

    ✔ langzaam

    ✔ herhalend

    ✔ lichaamsgericht

    ✔ met aandacht voor veiligheid

    De diepste shift

    Op een gegeven moment verandert dit:

    Van: “Ik moet opletten dat ik niet over mijn grens ga” “Mijn lichaam laat het me vanzelf voelen”

    Tot slot

    Burn-out herstel is niet alleen mindset werk.

    Het is:

    • zenuwstelsel werk

    • lichaamswerk

    • veiligheid leren voelen

    En dat vraagt iets anders dan je gewend bent:

    Niet harder proberen.

    Maar langzamer leren voelen. Voel jij je lichaam al, of leef je nog vooral in je hoofd?

    #burnout #zenuwstelsel #lichaamsgericht #trauma #herstel #somatisch #regulatie

  • Raadplegingen: 586
  • Publicatiedatum: 22-03-2026
  • Intro foto:
  • Intro tekst: Als lichaamsgerichte traumatherapeut zie ik dagelijks hoe vroegkinderlijke hechting de basis vormt voor hoe wij onszelf, de ander en de wereld ervaren 💛
  • Artikeltekst:

    Als lichaamsgerichte traumatherapeut zie ik dagelijks hoe vroegkinderlijke hechting de basis vormt voor hoe wij onszelf, de ander en de wereld ervaren 💛

    Hechting is geen “gevoel”, maar een biologisch overlevingssysteem. Zoals John Bowlby beschreef, is een kind vanaf de geboorte gericht op nabijheid van een verzorger om te kunnen overleven. Mary Ainsworth liet zien dat vooral de kwaliteit van afstemming hierin bepalend is.

    Een baby kan zichzelf nog niet reguleren.

    Het zenuwstelsel is onrijp en volledig afhankelijk van co-regulatie.

    Dat betekent: een ouder die helpt om spanning te reguleren, emoties te dragen en veiligheid te bieden.

    Wanneer een ouder sensitief en afgestemd reageert, leert het kind:

    ik ben veilig

    mijn behoeften doen ertoe

    ik mag voelen

    In het lichaam betekent dit dat het zenuwstelsel leert schakelen tussen spanning en ontspanning.

    Dit vormt de basis van veilige hechting.

    Maar wanneer deze afstemming ontbreekt – door stress, trauma of onvoorspelbaarheid – moet het kind zich aanpassen.

    Niet met het hoofd, maar via het lichaam.

    Deze aanpassingen zien we terug in vier hechtingsstijlen:

    🟢 Veilige hechting

    Vertrouwen in jezelf en de ander. Je kunt verbinden zonder jezelf te verliezen.

    🟢 Vermijdende hechting

    Je hebt geleerd het alleen te doen. Gevoelens worden onderdrukt en afstand voelt veiliger.

    🟢 Ambivalente hechting

    Je verlangt naar nabijheid, maar voelt veel onzekerheid en blijft alert op de ander.

    🟢 Gedesorganiseerde hechting

    Nabijheid voelt tegelijk veilig én onveilig. Er is een innerlijk conflict.

    Belangrijk om te begrijpen:

    dit zijn geen keuzes, maar overlevingsstrategieën van het lichaam.

    Vanuit de neurobiologie (o.a. polyvagaaltheorie – Stephen Porges) weten we dat ons zenuwstelsel continu scant op veiligheid of dreiging.

    En zoals Bessel van der Kolk beschrijft: het lichaam onthoudt.

    Daarom werk ik lichaamsgericht.

    Ademcoaching – voor regulatie en ontspanning

    TRB (Trauma Release Breathing) – om spanning en trauma te ontladen

    BRTT (Body Remembers Trauma Therapy) – werken met het lichaamsgeheugen

    Deep Front Line & pulsing – voor gronding en veiligheid in het lichaam

    Familieopstellingen – inzicht in onbewuste patronen

    Niet alleen begrijpen, maar ook voelen en doorbreken 🤍

    Het zenuwstelsel kan leren dat het nu wél veilig is.

    Stap voor stap.

    Herken je jezelf hierin?

    Je hoeft dit niet alleen te doen.

    Liefs,

    Elly Vroegh

  • Raadplegingen: 34