Voorbij de herinnering. Naar de mens achter het verhaal.
Soms zit er iemand tegenover me en denk ik: jeetje, wat heb jij al veel gedaan om jezelf overeind te houden. Therapieën gevolgd. Gesprekken gevoerd. Boeken gelezen. Geprobeerd te begrijpen waarom je steeds weer in dezelfde patronen terechtkomt.
En toch...
- Je lichaam schiet nog steeds in de stress wanneer iemand zijn stem verheft.
- Je voelt je afgewezen wanneer iemand niet reageert.
- Je zegt alweer JA, terwijl alles in je NEE schreeuwt.
- Je blijft maar zorgen, regelen en doorgaan, terwijl je eigenlijk doodmoe bent.
- Of je voelt juist helemaal niets meer.
En dan hoor ik regelmatig:
"Elly, ik weet inmiddels waar het vandaan komt. Waarom blijf ik dan toch zo reageren?"
Precies die vraag heeft mij de afgelopen jaren steeds verder gebracht in mijn werk.
Want begrijpen wat je hebt meegemaakt, betekent niet automatisch dat je lichaam, je emoties en je gedrag ook veranderen.
En daarom ben ik me steeds verder gaan verdiepen in trauma, het zenuwstelsel, systemisch werk, regressie en uiteindelijk Holistische EMDR.
Voor mij is Holistische EMDR de plek waar alles samenkomt.
Wat is het verschil met reguliere EMDR?
Laat ik vooropstellen dat ik reguliere EMDR een waardevolle behandelmethode vind.
EMDR staat voor Eye Movement Desensitization and Reprocessing.
Het is een wetenschappelijk onderbouwde traumabehandeling, vooral bekend vanwege de toepassing bij PTSS.
Tijdens EMDR richt je je op een belastende herinnering, terwijl je tegelijkertijd een taak uitvoert die je werkgeheugen belast. Bijvoorbeeld het volgen van oogbewegingen.
Onderzoek laat zien dat hierdoor de emotionele intensiteit en levendigheid van traumatische herinneringen kunnen afnemen.
Je weet nog steeds wat er is gebeurd, maar de herinnering kan minder spanning, angst of verdriet oproepen.
En dat is ontzettend waardevol!
Maar trauma is niet altijd terug te brengen naar één duidelijke gebeurtenis.
Soms gaat het om jarenlang leven in onveiligheid. Om steeds opnieuw afgewezen worden. Om een kind dat nooit echt kind heeft kunnen zijn. Om een ouder die emotioneel niet beschikbaar was.Of om iemand die al heel jong leerde dat aanpassen veiliger voelde dan zichzelf laten zien.
Reguliere EMDR kan ook bij complexe en langdurige traumaklachten worden toegepast.
Het verschil met mijn holistische werkwijze zit daarom niet in de gedachte dat reguliere EMDR alleen een losse herinnering behandelt. Het verschil zit in mijn bredere, integratieve manier van kijken en werken.
Ik kijk naar jouw herinneringen, maar ook naar je lichaam, zenuwstelsel, overtuigingen, hechting, gezin van herkomst en de overlevingsmechanismen die je hebt ontwikkeld.
En ik kan daarbij verschillende werkvormen inzetten, afhankelijk van wat jij nodig hebt.
PTSS – Wanneer het gevaar voorbij is, maar je systeem blijft reageren
Een ongeluk. Geweld. Misbruik. Een bedreigende situatie. Een gebeurtenis waarbij je je ontzettend machteloos hebt gevoeld.
Soms is één gebeurtenis voldoende om je leven behoorlijk op zijn kop te zetten.
Bij een posttraumatische stressstoornis (PTSS) kunnen herinneringen aan die gebeurtenis steeds opnieuw spanning oproepen.
- Je slaapt slecht.
- Je hebt nachtmerries of herbelevingen.
- Je schrikt van onverwachte geluiden.
- Je vermijdt bepaalde situaties.
- Of je bent voortdurend op je hoede.
Je hoofd weet misschien dat het gevaar voorbij is. Maar je lichaam reageert nog steeds op signalen die het met dat gevaar heeft leren verbinden. Dat heeft onder andere te maken met hoe ons brein en zenuwstelsel dreiging herkennen en hoe angstreacties worden aangeleerd.
Met EMDR kan de emotionele lading van belastende herinneringen verminderen.
Binnen mijn holistische begeleiding besteed ik daarnaast aandacht aan wat je lichaam laat zien, hoe je spanning herkent en wat je nodig hebt om weer meer rust en vertrouwen te ervaren. Niet alleen kijken naar wat er gebeurde. Maar ook naar hoe jij vandaag verder kunt.
CPTSS – Wanneer onveiligheid jarenlang onderdeel van je leven was
Dit is een onderwerp dat mij bijzonder raakt.
- Want wat gebeurt er wanneer je niet één keer iets ingrijpends meemaakt, maar jarenlang in een omgeving leeft waarin je je niet veilig voelt?
- Wanneer je als kind voortdurend op je tenen loopt?
- Wanneer je nooit weet in welke stemming je vader of moeder thuiskomt?
- Wanneer je wordt vernederd, mishandeld, misbruikt of langdurig emotioneel tekortkomt?
Complexe PTSS (CPTSS) kan ontstaan na langdurige of herhaalde traumatische ervaringen, vaak in situaties waaruit ontsnappen moeilijk was.
Naast de klachten van PTSS kunnen er problemen ontstaan met het reguleren van emoties, het zelfbeeld en het aangaan of onderhouden van relaties.
En dan zie ik regelmatig bepaalde overlevingsmechanismen terug.
- De vechter. Altijd op scherp. Controle willen houden. Snel in de verdediging schieten.
- De vluchter. Altijd bezig. Niet kunnen stilzitten. Vooral niet hoeven voelen.
- De bevriezer. Dichtklappen. Je afsluiten. Niet meer weten wat je moet zeggen of doen.
- De pleaser. Iedereen tevreden willen houden. Jezelf wegcijferen. Geen nee durven zeggen.
Deze reacties zijn niet automatisch een teken van CPTSS, maar kunnen wel ontstaan wanneer iemand langdurig onveiligheid heeft ervaren.
En weet je wat ik zo bijzonder vind? Dat mensen soms jarenlang boos zijn op zichzelf vanwege die patronen.
"Waarom kan ik niet gewoon voor mezelf opkomen?" "Waarom laat ik steeds over mijn grenzen gaan?" "Waarom reageer ik zo heftig?"
Terwijl die reacties ooit misschien juist hielpen om jezelf te beschermen. Wat je vroeger hielp om te overleven, kan je vandaag behoorlijk in de weg zitten. En daar wil ik samen met jou naar kijken. Niet alleen naar de traumatische ervaringen, maar ook naar de patronen die je daarna bent blijven herhalen.
Niet-herinnerd trauma – Wat als je niet weet waar het vandaan komt?
Regelmatig hoor ik:
"Elly, ik weet eigenlijk niet waarom ik zo reageer."
Of:
"Ik kan me bijna niets herinneren van mijn jeugd."
En dat maakt dit onderwerp zo interessant, maar ook zo kwetsbaar. Niet iedereen heeft duidelijke herinneringen aan zijn eerste levensjaren.
Ons autobiografisch geheugen ontwikkelt zich geleidelijk. Daardoor kunnen we ons van onze babytijd en vroege kindertijd meestal weinig bewust herinneren. Toch kunnen vroege ervaringen invloed hebben op hoe we later reageren op stress, nabijheid en veiligheid. Maar ik wil hier heel zorgvuldig in zijn. Geen herinnering hebben betekent niet automatisch dat er een verborgen trauma is. Ik ga dus niet op zoek naar een gebeurtenis die er volgens mij moet zijn geweest.
Wat ik wel doe?
Kijken naar wat er vandaag gebeurt.
- Wat voel je wanneer iemand boos wordt?
- Wat gebeurt er wanneer je een grens wilt aangeven?
- Waarom schiet je in paniek wanneer iemand afstand neemt?
Wat merk je in je ademhaling, je spieren of je buik? Soms komen tijdens een sessie spontaan beelden, gevoelens of herinneringen naar boven. Die nemen we serieus als persoonlijke ervaringen, maar niet automatisch als bewijs dat iets precies zo heeft plaatsgevonden. Want ons geheugen is beïnvloedbaar. En juist bij niet-herinnerd trauma vind ik het belangrijk dat ik niets invul of suggereer.
Je hoeft niet altijd precies te weten waar iets begonnen is om te kunnen werken aan wat je vandaag belemmert.
Regressie – Terug naar waar een patroon begon
Regressie is voor mij een ontzettend waardevol onderdeel van mijn holistische manier van werken. Want soms reageer je vandaag op een manier die je zelf niet begrijpt. Je voelt ineens angst. Verdriet. Schaamte. Of een enorme behoefte om jezelf te verdedigen. Terwijl de situatie daar eigenlijk helemaal niet om vraagt.
En dan stel ik weleens de vraag:
"Hoe oud voel jij je op dit moment?" Niet hoe oud je bent. Maar hoe oud je je vóélt.
En soms komt er dan iets bijzonders naar boven.
- Een gevoel van vroeger.
- Een beeld.
- Een herinnering.
- Of het besef dat je deze reactie al heel lang kent.
Met regressie nodig ik je uit om vanuit het hier en nu stil te staan bij eerdere ervaringen die mogelijk samenhangen met wat je vandaag voelt. Niet om zomaar in je verleden te gaan graven. Maar om te onderzoeken waar bepaalde overtuigingen, emoties en beschermingsmechanismen mogelijk zijn ontstaan.
Het kind in jou dat zich nog steeds aanpast
Stel je eens voor.
- Je bent een klein meisje.
- Je voelt dat er thuis spanning is.
- Je wilt niemand tot last zijn. Dus je houdt je mond, past je aan en probeert vooral lief te zijn.
En dat werkt. Er komt minder gedoe. Misschien krijg je zelfs complimenten omdat je zo zelfstandig bent. Maar ondertussen ontwikkel je een overtuiging:
"Mijn gevoelens zijn minder belangrijk dan die van anderen."
Jaren later ben je volwassen .Je hebt je eigen gezin, je werk en je verantwoordelijkheden. Maar zodra iemand teleurgesteld in je is, voel je diezelfde spanning. Je gaat uitleggen. Verontschuldigen. Aanpassen.
En ergens weet je best dat je dat niet hoeft te doen.
Toch gebeurt het.
Tijdens regressiewerk kunnen we onderzoeken of eerdere ervaringen helpen om die reactie beter te begrijpen. En soms raakt dat aan het innerlijke kind. Dat deel van jou dat misschien ooit bang, verdrietig of ontzettend eenzaam was. Wat ik dan zo mooi vind, is dat we niet alleen kijken naar wat dat kind heeft meegemaakt. Maar vooral naar wat jij vandaag nodig hebt. Misschien mag je eindelijk ervaren dat je niet verantwoordelijk bent voor de emoties van een ander.
- Dat je boos mag zijn.
- Dat je nee mag zeggen.
- Dat je niet altijd sterk hoeft te zijn.
- Dat je er mag zijn, zonder eerst iets te hoeven bewijzen.
Regressie is daarbij geen methode om de historische waarheid van vergeten gebeurtenissen vast te stellen. Beelden en ervaringen die tijdens regressie ontstaan, kunnen betekenisvol zijn, maar zijn niet automatisch betrouwbare herinneringen. Voor mij gaat het niet om het bewijzen van een verleden. Het gaat om de betekenis die ervaringen voor jou hebben en hoe je vandaag anders kunt leren reageren.
En juist daar komen regressie, innerlijk-kindwerk en Holistische EMDR voor mij samen.
Generationeel trauma – Wat draag jij mee vanuit je familiesysteem?
En dan komen we bij een onderwerp waar mijn systemische hart sneller van gaat kloppen. Want we groeien niet los van onze ouders, grootouders en de geschiedenis van onze familie op.
- Misschien groeide jouw moeder op in een gezin waarin gevoelens geen ruimte kregen.
- Misschien leerde jouw vader dat je vooral hard moest werken en niet mocht klagen.
- Misschien was er oorlog, verlies, armoede, geweld of een groot familiegeheim.
En zonder dat iemand het bewust bedoelde, werden bepaalde overtuigingen en manieren van omgaan met emoties doorgegeven. Niet noodzakelijk de traumatische herinnering zelf. Maar mogelijk wel angst, zwijgen, wantrouwen, opvoedpatronen en manieren om met stress om te gaan.
Onderzoek naar intergenerationele overdracht laat zien dat ingrijpende ervaringen van ouders kunnen doorwerken in volgende generaties, bijvoorbeeld via opvoeding, gezinsrelaties en stressreacties.
Hoe biologische en epigenetische processen bij mensen precies bijdragen, wordt nog onderzocht.
En dan kijk ik vanuit mijn systemische achtergrond naar vragen als:
- Welke plek heb jij ingenomen binnen jouw gezin?
- Voor wie ben jij gaan zorgen?
- Welke verantwoordelijkheid draag je die eigenlijk niet van jou is?
- Welke overtuigingen heb je overgenomen?
- En welke patronen blijf je herhalen, misschien zonder dat je het zelf doorhebt?
Soms ontdek je dat je al jarenlang iets probeert goed te maken wat nooit jouw verantwoordelijkheid is geweest.
- Dat je het verdriet van je moeder probeert te dragen.
- Dat je net zo hard werkt als je vader, omdat rust nemen in jouw familie bijna gelijkstaat aan lui zijn.
- Of dat je je eigen behoeften wegcijfert omdat vrouwen in jouw familie dat al generaties doen.
Je kunt loyaal zijn aan je familie zonder hun patronen te blijven herhalen. En juist dat inzicht kan zoveel in beweging brengen. Daar waar regressie, systemisch werk en EMDR elkaar ontmoeten
Dit vind ik misschien wel het mooiste aan mijn werk.
Dat ik niet vast hoef te houden aan één invalshoek.
Met EMDR-elementen kunnen we, waar passend, werken aan de emotionele lading van belastende herinneringen.
Met regressie kunnen we onderzoeken welke eerdere ervaringen of innerlijke belevingen samenhangen met je huidige reacties.
Met systemisch werk kijken we naar je plek binnen het gezin, loyaliteiten en patronen die je mogelijk hebt overgenomen.
Met lichaamsgericht werk besteden we aandacht aan spanning, ademhaling en beschermingsreacties.
En met innerlijk-kindwerk kunnen we onderzoeken wat je vroeger hebt gemist en hoe je daar vandaag op een andere manier mee om kunt gaan.
- Niet alles tegelijk.
- Niet omdat het allemaal moet.
Maar omdat ik wil kunnen aansluiten bij wat jij nodig hebt. En soms betekent dat juist dat we even helemaal niets hoeven op te lossen. Dat je alleen maar mag voelen. Of ontdekken dat je niet voortdurend sterk hoeft te zijn.
Waarom ik al die opleidingen heb gevolgd
Ik heb de afgelopen jaren ontzettend veel opleidingen gevolgd.
Systemisch werk, familieopstellingen, BRTT, TRB, verbonden ademwerk, NLP, regressie, de MatriXmethode, Deep Frontline Pulsing, klankwerk en Holistische EMDR.
En nee, niet omdat ik zo graag diploma's verzamel!
Ik ben blijven leren omdat ik steeds opnieuw ontdekte hoe verschillend mensen zijn.
- De één kan heel goed praten, maar voelt nauwelijks wat er in zijn lichaam gebeurt.
- De ander voelt ontzettend veel, maar kan er geen woorden aan geven.
En weer iemand anders begrijpt zijn patronen prima, maar blijft zichzelf aanpassen.
Daarom wil ik niet vastzitten aan één manier van werken.
- Ik kan werken met oogbewegingen, tactiele prikkels, het labyrint of de lemniscaat.
- Ik kan lichaamsgerichte oefeningen inzetten, werken met ademhaling, systemische inzichten of regressie.
- Soms gebruik ik klank of ritme om ontspanning en lichaamsbewustzijn te ondersteunen.
Maar ik gebruik niet zomaar alles door elkaar.
De kunst is voor mij niet hoeveel technieken ik beheers, maar of ik kan aansluiten bij de mens die tegenover me zit.
Daarbij vind ik het belangrijk om onderscheid te maken tussen bewezen traumabehandelingen en aanvullende werkvormen.
Reguliere EMDR heeft een stevige wetenschappelijke onderbouwing voor PTSS.
Mijn holistische combinatie van methoden is niet als geheel op dezelfde manier wetenschappelijk onderzocht. Ook hebben de aanvullende technieken niet allemaal dezelfde wetenschappelijke basis.
Ik vind dat belangrijk om eerlijk te benoemen.
Want ik hoef reguliere EMDR niet kleiner te maken om uit te leggen waarom ik holistisch werk.
Veiligheid vóór verdieping
Wat ik misschien nog wel het allerbelangrijkste vind?
Dat je je veilig genoeg voelt om jezelf te laten zien. Want wanneer je jarenlang hebt geleerd om over je eigen grenzen te gaan, wil ik niet dat je dat tijdens een sessie opnieuw moet doen.
- Je hoeft bij mij niet meteen je hele verhaal te vertellen.
- Je hoeft geen herinneringen op te graven.
- Je hoeft niet opnieuw alles te beleven.
- En je hoeft zeker niet te bewijzen hoe diep je durft te gaan.
Soms beginnen we met voelen hoe je voeten op de grond staan. Met opmerken dat je je adem inhoudt. Met leren herkennen wanneer je spanning oploopt. Met ontdekken dat je NEE mag zeggen. En pas wanneer het passend en verantwoord is, kijken we naar verdere verwerking. Niet iedereen heeft eerst een langdurig stabilisatietraject nodig. Ook dat bekijken we zorgvuldig.
Bij ernstige of complexe traumaklachten kan gespecialiseerde diagnostiek of behandeling nodig zijn. Dan vind ik het belangrijk dat iemand de juiste zorg krijgt.
Veiligheid is voor mij geen bijzaak. Het is de basis.
Waarom dit werk mij persoonlijk raakt
- Ik heb zelf ook mijn rugzak.
- Ik weet hoe het is om door te gaan.
- Om sterk te zijn.
- Om verantwoordelijkheid te dragen.
- Om aan de buitenwereld te laten zien dat je het allemaal prima redt.
Terwijl er vanbinnen van alles speelt.
Mijn eigen levensreis heeft mij ontzettend veel geleerd.
- Over overlevingsmechanismen.
- Over patronen die je jarenlang met je meedraagt.
- Over de invloed van je gezin van herkomst.
- En vooral over hoe je jezelf onderweg een beetje kunt kwijtraken.
Tijdens mijn eigen ontwikkeling heb ik laagje voor laagje mogen onderzoeken wie ik eigenlijk ben, onder al die rollen en beschermingsmechanismen. Niet meer voortdurend hoeven bewijzen dat ik sterk ben. Hulp mogen vragen. Mijn grenzen mogen voelen en aangeven.
Gewoon Elly mogen zijn.
En misschien is dat wel waarom dit werk mij zo raakt. Omdat ik weet hoeveel moed het soms vraagt om niet langer weg te lopen van jezelf. En hoe waardevol het kan zijn wanneer iemand ontdekt:
"Ik hoef het niet meer op dezelfde manier te doen."
- Wanneer iemand voor het eerst zijn grens durft aan te geven.
- Wanneer iemand voelt dat boosheid er ook mag zijn.
- Wanneer iemand niet meteen in de verdediging schiet.
- Of wanneer iemand zegt:
"Elly, ik voelde de spanning opkomen, maar deze keer kon ik anders reageren."
Dat zijn voor mij waardevolle momenten. Niet omdat ik iemand heb gerepareerd. Maar omdat iemand zelf weer een stukje ruimte heeft gevonden. Geen quickfix. Geen trucje. Geen wondermiddel.
Ik ga je niet beloven dat één sessie je hele leven verandert.
Zo werkt het niet.
- Soms ontstaat er snel verlichting.
- Soms hebben we meer tijd nodig.
- En soms blijkt dat een andere vorm van begeleiding of behandeling beter aansluit.
Ik ga ook niet voor jou bepalen wat je moet voelen, welke herinneringen belangrijk zijn of wat jouw lichaam zogenaamd probeert te vertellen.
Dat onderzoeken we samen.
- Jij houdt de regie.
- Jij mag aangeven wanneer iets te veel is.
- En jij mag altijd stoppen.
Want juist mensen die jarenlang hebben geleerd zichzelf weg te cijferen, hoeven bij mij niet opnieuw over hun grenzen heen.
Van overleven naar leven
Weet je wat ik mensen vooral gun? Dat ze zichzelf weer mogen ontmoeten.
- Niet alleen de sterke versie.
- Niet alleen degene die alles regelt.
- Niet alleen de pleaser, de zorger, de vechter of degene die altijd de controle wil houden.
Maar de mens daaronder. Met zijn eigen gevoelens, verlangens en grenzen. Want je verleden heeft je misschien gevormd. Maar het hoeft niet alles te blijven bepalen.
En dat is voor mij de essentie van Holistische EMDR. Daar waar herinneringen, emoties, lichaam, zenuwstelsel, regressie, innerlijk-kindwerk en familiesystemen samenkomen.
Waar ik verder kijk dan alleen de klacht.
Waar we niet uitsluitend onderzoeken wat je is overkomen, maar vooral hoe het vandaag nog doorwerkt. En waar ruimte mag ontstaan voor nieuwe inzichten, andere reacties en eigen keuzes. Niet om je verleden uit te wissen. Niet om iemand anders van je te maken. Maar om steeds dichter bij jezelf te komen. Bij de mens die je bent, onder al die beschermlagen.
Van hoofd naar hart. Van overleven naar leven.
Herken jij jezelf hierin?
Heb jij al zoveel geprobeerd, maar merk je dat je toch steeds terugvalt in dezelfde reacties en patronen? Loop je rond met spanning, angst, verdriet of een gevoel dat je jezelf ergens onderweg bent kwijtgeraakt?
En ben je benieuwd of mijn holistische manier van werken iets voor jou kan betekenen? Stuur me gerust een bericht voor een vrijblijvende kennismaking. Dan kijken we samen naar jouw verhaal, jouw hulpvraag en welke begeleiding daarbij past. Geen standaardverhaal. Geen quickfix.
Maar aandacht voor jou als mens.
Liefs Elly ❤️
EVBalans – Van hoofd naar hart
